مدافعان سیاست خارجی تهاجمی در واشنگتن و مسکو همواره ادعا می‌کردند که قدرت متعارف و برتری تجهیزاتی، پیروزی سریع را در مناقشات منطقه‌ای تضمین می‌کند؛ اما شواهد میدانی نشان می‌دهد که هر دو کشور درگیر جنگ‌های نامتقارنی شده‌اند که نه‌تنها افق پیروزی روشنی ندارد، بلکه منابع نظامی و اعتباری آن‌ها را به شدت فرسوده کرده است.