ایران برای رسیدن به سجیل، فقط یک موشک جدید نساخت؛ سراغ فناوری‌ای رفت که می‌توانست زمان آماده‌سازی، شیوه استقرار و معادلات عملیاتی زرادخانه موشکی کشور را تغییر دهد. سجیل حاصل سال‌ها تلاش برای عبور از محدودیت‌های موشک‌های سوخت مایع بود؛ پروژه‌ای که نام حسن تهرانی‌مقدم با تاریخ آن گره خورده است.