آغاز قرن دوازدهم هجری قمری با یکی از مهم‌ترین بحران‌های تاریخ ایران همراه بود؛ فرسایش قدرت صفوی و سپس سقوط این سلسله. سقوط صفویه و ظهور مدعیان متعدد قدرت نقطه آغاز دوره‌ای از بی‌ثباتی گسترده در ایران بود؛ دوره‌ای که غارت، قتل، حملات مکرر و ناامنی، بخش‌هایی از زیرساخت‌های مادی و انسانی کشور را تخریب کرد.