سینما فقط پرده‌ای برای نمایش فیلم‌ها نیست؛ گاهی چهره‌هایی هستند که بخشی از حافظه جمعی تماشاگران با نام و تصویر آنها گره خورده است. جمشید هاشم‌پور از همین چهره‌هاست؛ بازیگری که طی چند دهه حضور در سینمای ایران، از «تاراج» و «یوزپلنگ» تا «عقاب‌ها»، «مادر» و «استشهادی برای خدا»، برای چند نسل از مخاطبان خاطره ساخته است و حتی در سال‌های اخیر، با وجود آنکه مثل گذشته حضور پررنگی در آثار سینمایی ندارد، اما باز هم وقتی در قابی قرار می‌گیرد، کفه ترازو به سمت او سنگینی می‌کند.