محاصره لنینگراد، یکی از طولانی‌ترین و مرگبارترین محاصره‌های جنگ جهانی دوم، از ۸ سپتامبر ۱۹۴۱ آغاز شد و پس از ۸۷۲ روز در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴ پایان یافت. در این مدت، شهر در محاصره نیرو‌های آلمان نازی و متحدانش قرار داشت و ساکنان آن با کمبود شدید غذا، سوخت، آب و دارو روبه‌رو بودند. سرمای سخت زمستان، گرسنگی و حملات مداوم، زندگی روزمره مردم را به نبردی برای زنده ماندن تبدیل کرده بود. با وجود شرایط دشوار، بخشی از مردم و نیرو‌های مدافع شهر مقاومت کردند تا سرانجام محاصره شکسته شد.